Hoofdmenu openen
Constant Nieuwenhuijs, 1974
Informatie bij zusterprojecten:
Wikipedia-logo-v2.svg
artikel in Wikipedia

Constant Nieuwenhuijs (Amsterdam, 21 juli 1920 – Utrecht 1 augustus , 3 mei 2006) was een Nederlands beeldend kunstenaar, auteur en muzikant..

Citaten van Constant Nieuwenhuijs - chronologischBewerken

1945 - 1951Bewerken

  • „Een schilderij is niet een bouwsel van kleuren en lijnen, maar een dier, een nacht, een schreeuw, een mens of dat alles samen. De beeldende kunst is een periode ingegaan waarin zij alles voorstelt.”
  • „Het kind kent geen andere wet dan zijn spontaan levensgevoel en heeft geen andere behoefte dan dit te uiten. Hetzelfde geldt voor de primitieve culturen, en het is deze eigenschap ook, die deze culturen een zo grote bekoring verleent voor de mens van heden die in een morbide sfeer van onechtheid, leugen en onvruchtbaarheid moet leven.”
  • „Onze cultuur is in wezen reeds gestorven. De nog overeind staande façaden kunnen morgen door de atoombom omvergeblazen worden.. .Alle zekerheden zijn ons ontvallen en geen enkel geloof rest ons meer. Slechts dit ene: dat wij leven en dat het tot het wezen van het leven behoort zich te manifesteren.. .Het instinct begeeft zich niet langs geestelijke paden, maar is materialistisch, vindt zijn uitdrukking in zijn verhouding tot de stof, en hiermede ontstaat een nieuwe formulering voor de vitale manifestatie: "de sensatie van de materie".”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs,
  • Aanhaling(en): Theo J. v.d. Wal, in zijn artikel 'Constant Nieuwenhuis', Alkmaarse Courant 1949
  • Citaat van Constant Nieuwenhuijs benadrukt zowel de materie als het instinct als wezenlijke krachten in de kunst
  • „Een schilderij kan zijn een ruimte waarin zich figuren bewegen, maar ook verf, et rien de plus [en verder niets]. En dát is het belangrijkste: dat wij ons zo tot onze materie zijn gaan verhouden, zo intens, dat àlles in die materie is gevaren, omdat wij, na een klodder verf te hebben uitgestreken, onszelf geheel en al in die klodder terugvinden.”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs,
  • Aanhaling(en): Theo J. v.d. Wal, in zijn artikel 'Constant Nieuwenhuis', Alkmaarse Courant 1949
  • Citaat van Constant Nieuwenhuijs benadrukt de verf als materie; in principe zijn er geen afbeeldingen nodig
  • „We zijn, door de structuur onzer maatschappij zeker nog niet vrij, maar "we werken voor de wereld van morgen". Een nieuwe maatschappij komt na deze en dan zal de mens van nature doen wat van ons thans een hevige strijd vergt: "een levend wezen zijn"”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs,
  • Aanhaling(en): Theo J. v.d. Wal, in zijn artikel 'Constant Nieuwenhuis', Alkmaarse Courant 1949
  • Citaat van Constant Nieuwenhuijs geeft zijn sterke toekomstgerichtheid weer, die hij later in zijn 'Nieuw-Babylon' project zou verbeelden vanaf c. 1952

1952 - 1969Bewerken

  • „Alles moet mogelijk blijven, alles moet kunnen gebeuren, de omgeving wordt gecreëerd door de activiteiten van het leven en niet andersom”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs, c. 1955
  • Aanhaling(en): A. Schuurman, in haar pre-masterscriptie Grote Idealen naar kleine verhalen', 20017, Faculty of Humanities Theses
  • Citaat van Constant geeft de beoogde menselijke vrijheid aan die hij in zijn utopische 'Nieuw-Babylon' project wilde verbeelden; N.B: Schuurman is 60 jaar later vrij kritisch over de praktische werkbaarheid van dit project
  • „zien wij in dergelijke gigantische constructies de mogelijkheid van een overwinning op de natuur, doordat wij het klimaat, het licht, het geluid in die verschillende ruimte naar onze wensen kunnen regelen.”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs, 1959: uit zijn tekst 'Een nieuwe stad voor een nieuw leven, 1959' - geciteerd in Constant. New Babylon. Aan ons de vrijheid (Gemeentemuseum DH, Hannibal 2016), pp.206-209
  • Aanhaling(en): Jeroen Kuiper (onafhankelijk 'filosoof'), in 'Constant, New Babylon' - 31 juli 2016
  • Citaat van Constant licht de bedoeling van zijn meerjarige Nieuw-Babylon project toe
  • „De enig handeling buiten bereik van de automatisering is de unieke handeling van de verbeelding, waardoor de mens zich onderscheidt. Het enige gebied waar de computer niks vermag, is dat van de niet te voorziene creativiteit waarmee de mens de wereld verandert en herschept naar zijn grillige behoeften.”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs, 1963: uit zijn lezing voor het Institute of Contemporary Arts (ICA) in London - geciteerd in Constant. New Babylon. Aan ons de vrijheid (Gemeentemuseum DH, Hannibal 2016), pp. 210-215
  • Aanhaling(en): Jeroen Kuiper (onafhankelijk 'filosoof'), in 'Constant, New Babylon' - 31 juli 2016
  • Citaat van Constant focust op de ontsnappende rol van de verbeelding
  • „Elk moment van het leven in New Babylon is als het ware een hersenspoeling, in die zin dat de intensiteit van elk moment de herinnering wist, die verlammend werkt op de creatieve verbeelding.”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs, 1980: 'Nieuw Babylon na tien jaren'. Lezing gehouden aan de afdeling Bouwkunde van de TH Delft, 23 mei 1980 - geciteerd in Constant. New Babylon. Aan ons de vrijheid (Gemeentemuseum DH, Hannibal 2016), p. 214
  • Aanhaling(en): Jeroen Kuiper (onafhankelijk 'filosoof'), in 'Constant, New Babylon' - 31 juli 2016
  • Citaat van Constant belicht de rol van 'het moment' in zijn Nieuw-Babylon project, die de herinnering uitvlakt en zo verbeelding mogelijk maakt
  • „Het werk van de experimentele kunstenaar was een spiegelbeeld van de veranderingen, die zich in de voorafgaande jaren in de schoonheidsbeleving hadden voltrokken. De steeds snellere aanvaarding van de anti-stijlen waarin zij hadden gewerkt, had geleid tot een grillige ontwikkeling in de recente geschiedenis van de kunst.”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs, 1965, in zijn artikel 'De dialektiek van het experiment'; van Wikipedia
  • Aanhaling(en): Wikipedia
  • Citaat van Constant dat in wezen ook commentaar geeft op zijn eigen vroegere stellingname tijdens de Cobra-periode

1970 en laterBewerken

  • „Het is hier [in depot van Gemeentemuseum Den Haag] veilig opgeborgen, wachtend op gunstiger tijden en toekomstige generaties.”
  • Bron: Constant Nieuwenhuijs, 1974; aangehaald op web-pagina van Gemeentemuseum: 'Nieuw-Babylon'
  • Aanhaling(en): onbekend
  • Citaat van Constant geeft weer dat na een tentoonstelling in het Gemeentemuseum in 1974 het grootste deel van New Babylon achter blijft in het museum, door hem geschonken. Constant wilde zijn atelier leeg hebben om weer te kunnen schilderen.
  • „Onderweg zagen we op een perron in Duitsland bedelende kinderen wat op Appel een diepe indruk maakte. Hij had toen al een opdracht om voor de kantine van het stadhuis [van Amsterdam] een schildering te maken. Dat werd toen 'Vragende kinderen'.”

Citaten over Constant Nieuwenhuijs - chronologischBewerken

  • „Er zijn slechts enkele jongeren in ons land waarvan men kan zeggen dat zij waarachtige kunstenaars zijn, Constant Nieuwenhuys behoort tot hen. Hij heeft bewust de strijd tegen het naturalisme aangebonden. Waar hij de nadruk op legt is dat het schilderen, de manifestatie in verf, even instinctief behoort te zijn als de vitale driften van zelfbehoud en voortplanting.”
  • Bron: Theo J. v.d. Wal, in zijn artikel 'Constant Nieuwenhuis', Alkmaarse Courant 1949
  • Aanhaling(en): onbekend
  • Citaat van kunst-recensent Theo J. v.d. Wal, die voor die tijd opvallend positief reageert op de kunst en het streven van Constant Nieuwenhuys
  • „Sommige mensen beschouwen Constant's latere werk als een terugkeer naar traditie. Ik, echter, deel deze mening geenszins. Ik beschouw zijn ontwikkeling vanaf de jaren [19]zeventig als een dieper binnen dringen in de tuin der schilderkunst.”
  • Bron: Rudi Fuchs, in zijn Voorwoord van de expositie-catalogus Constant. Schilderijen 1948-1995, M. Hummelink; Stedelijk Museum Amsterdam, 1995, p. 4
  • Aanhaling(en): onbekend
  • Citaat van Fuchs verwijst naar de latere, meer figuratieve schildersperiode van Constant, waarvoor hij inspiratie vond bij klassieke Italiaanse werken zoals de 'Pietà' van Titiaan, tijdens zijn Italië-reis in 1966
  • „Hij was een soort schooljongen nog. Hij woonde ergens in een ateliertje in de Pijp (in Amsterdam) en kwam ook bij ons thuis eten, [c. 1939]. Hij zag er een beetje uit als een ouderwetse artiest: zo had hij soms geen sokken aan. Ik vond hem wel buitengewoon interessant en aardig.. ..”
  • „Na de oorlog zag ik hem geregeld. In die tijd kwam hij een keer met Corneille bij me en zei: "Wil je meewerken? We hebben een blad en er moeten ook dichters bij zijn." Dat [blad] was dan 'Reflex'. Hij kende mij als een linkse jongen en dat was hijzelf natuurlijk ook. Ik heb hem daarna in contact gebracht met Jan Elburg - dat was bij mij thuis op de Kloveniersburgwal - en later met Lucebert. En dat is eigenlijk de start van onze medewerking aan die experimentele groep geweest.’”
  • „Kleur is in de schilderijen van Constant een belangrijk element; hij laat heldere kleurvlakken in elkaar overvloeien zonder gebruik te maken van scherpe contouren. In de Venetiaanse renaissance kwam deze manier van schilderen tot uiting in wat we nu het colorisme noemen en is van invloed geweest op het werk van Constant. Toen hij in 1966 in Venetië de Pietà van Titiaan (1487-1576) zag was hij direct betoverd door het colorisme in dit schilderij. Dagen achtereen keerde hij terug naar de Galleria dell'Accademia waar hij er ademloos naar bleef zitten kijken.”
  • Bron: Marijn Ottenhof, in 'Het atelier: tegen de stroom in naar de essentie'; 31 januari 2009; op 8weekly
  • Aanhaling(en): onbekend
  • Citaat van Marijn Ottenhof verwijst naar de latere (vanaf c. 1967), meer figuratieve schildersperiode van Constant, waarvoor hij inspiratie vond bij klassieke Italiaanse werken, met name bij de 'Pietà' van Titiaan


Externe linksBewerken

  Wikipedia heeft een artikel over Constant Nieuwenhuys.